ZWIJNDRECHT – Pelikaan-trainer Michel de Raad vindt dat zijn jonge linksback Stephan Ooms (22) vooral de laatste anderhalf jaar een enorme ontwikkeling heeft doorgemaakt. ‘Hij is gegroeid van een aardige, maar onzekere verdediger tot een zekerheidje met potentie. Een kerel die nooit verzaakt. Een bijtertje. Een voorbeeld voor de groep’.

Stephan Ooms heeft ook het uiterlijk van een vechtmachine. Kort rood haar, een felle zelfverzekerde oogopslag en een ongeschoren kin. ,,Mijn verre voorvaders komen uit Engeland. Misschien heb ik daar iets van meegekregen. Wat mijn trainer over mij zegt, klopt wel voor het grootste deel. Ik heb even moeten wennen in de senioren. Ik ben ook in het tweede begonnen. Ik vergat gewoon wat ik als vleugelverdediger moet doen. Een man uitschakelen en verdedigen. Ik wilde me laten zien en zocht de moeilijkste oplossingen. Daar ging het mis. Echt onzeker was ik niet. Wel nog veel te speels. Dat frivole is er nu af. Ik houd het allemaal zo simpel mogelijk. Wat niet veranderd is, is dat ik altijd wil winnen en in het veld daar alles voor doet om dat te bereiken. Een tegenstander moet mij vier keer voorbij. Ik eis ook van mijn ploeggenoten dat zij alles geven. Best wel lastig soms. Neem de 3-2 nederlaag van afgelopen zaterdag bij Arnemuiden. Ik ben daar écht een week ziek van. Ook omdat ik vond dat ik zelf één van mijn mindere wedstrijden speelde.’’

Ooms wil nog steeds een betere voetballer worden. ,,Mijn sterke punten zijn mijn snelheid en mijn sprongkracht. Na de training werk ik soms nog sprintoefeningen af om mijn startsnelheid nog meer te vergroten. Ik weet ook wat mijn zwakke punten zijn. Mijn voetbalinzicht kan beter. Ook daar werk ik aan. Ik wil in de toekomst ook een hoger niveau bereiken dan de tweede klasse. De hoofdklasse zou mooi zijn. Dan zou ik het niveau van mijn vader evenaren. Die heeft vroeger onder meer bij de amateurs van Sparta gevoetbald.’’

Ooms hoopt dat niveau ooit te halen met Pelikaan. ,,Dat is toch mijn club. Ik heb mijn hele voetballeven hier gespeeld. Een fantastische club. Een club die in alle opzichten hard gegroeid is. Een jaar of vijftien geleden, had Pelikaan niet eens een A1. Nu spelen de hoogste jeugdteams en het tweede elftal in de hoofdklasse. Buiten het voetballen, wordt er bovendien veel voor de leden gedaan. Pelikaan is met stip de beste club van Zwijndrecht. Een club die je niet zo snel verlaat.’’

Het voorbije seizoen was voor Ooms het eerste jaar in het eerste elftal. ,,Geweldig om dan direct ook de titel te pakken. In een wedstrijd die ook nog eens dankzij onze supporters rechtstreeks te zien was op Sport 1. Ik heb die DVD al heel vaak bekeken. Pelikaan 1 was dat jaar ook echt top. We zijn niet allemaal vrienden van elkaar, maar in het veld gaan we voor elkaar door het vuur en zijn we een écht team dat van iedereen kan winnen. Ook dit seizoen moeten we ver kunnen komen. We hebben bovendien een jonge groep waar nog veel rek in zit.’’

Pelikaan begon de competitie met een 4-0 zege op Internos goed. De wedstrijd tegen Dinteloord werd gestaakt en zaterdag werd van Arnemuiden verloren. ,,Het staken had niets te maken wat in het veld gebeurde. Er was trammelant langs de lijn, waarbij een supporter van ons was betrokken. We horen wel hoe dat afloopt. Wij kijken vooral uit naar zaterdag. De derby tegen DFC. Misschien wel de sterkste tegenstander in de competitie. Maar ik zei al, als we goed zijn, kunnen we van iedereen winnen.’’

© Foto’s en tekst Jan Volwerk