DORDRECHT . Mawouna Kodjo Amevor pakte eerder dan hij zelf had verwacht zijn eerste minuten in de hoofdmacht van FC Dordrecht. Na zijn debuut tegen Sparta stond hij vrijdag tegen RBC (1-1) negentig minuten het centrum van de verdediging. ,,Geweldig toch? Ik ben pas achttien jaar.’’

In een partijtje maakt de jonge grote lange verdediger Mawouna Amevor een gretige indruk. Hij scoort ook twee keer. Vlak voor het einde van de training haakt hij af. ,,Ik heb last van mijn bovenbeen. Niets ernstigs.’’ Op weg naar het krachthonk laat de geboren en getogen Rotterdammer blijken hoe blij hij is dat hij is met zijn eerste speeltijd in het eerste elftal. ,,Het leerproces gaat nu nog sneller. Op de training sta ik vaak tegen Cecilio Lopes. Een geweldige spits. Hij geeft mij ook aanwijzingen hoe ik spitsen moet aanpakken.’’

Amevor kende vrijdag wel een moeilijke start. Bij de eerste corner van het Roosendaalse RBC was hij zijn directe tegenstander Cees Toet even kwijt. Toet kopte ongehinderd de vroege 0-1 binnen. Amevor over die situatie: ,,Ik stond niet opengedraaid en zag daardoor niet wat er achter me gebeurde. Ik neem me zelf die fout kwalijk. Technisch directeur Marco Boogers zei na afloop tegen me dat ik nu nog zo’n fout mag maken. Omdat ik jong ben. Ik vind van niet. Over de rest van de wedstrijd ben ik wel tevreden. Ik was niet aangeslagen door die fout. Dat heeft geen zin.’’

Mawouna Kodjo Amevor heet hij voluit. ,,Kodjo is een Afrikaanse jongensnaam en betekent ‘jongen op maandag geboren’. Mijn vader komt uit Togo, mijn moeder uit Nederland. Ik heb mijn vader nooit écht gekend. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik drie jaar was. Ik zou hem best willen ontmoeten. Ik heb alleen geen idee waar hij is.’’

Het Amsterdamse DWV was de eerste voetbalclub van Amevor. ,,Tussen mijn vijfde en achtste hebben we in Amsterdam gewoond. Daarna zijn we weer teruggegaan naar Rotterdam, waar ik bij EDS terechtkwam. Ik heb echter, als zo veel Rotterdamse jongens, het voetballen op straat geleerd. Op de pleintjes. Ik speelde regelmatig samen met mijn huidige ploeggenoot Guy Ramos die vlak bij ons woonde. Hij gaf me toen al nuttige tips.’’

Via EDS en een mislukte stage bij Sparta kwam Amevor bij Leonidas terecht. ,,Bij Sparta viel ik af omdat ik niet brutaal genoeg was. Bij Leonidas ben ik van de spitspositie in de verdediging terecht gekomen. Dat was toch meer mijn ding. Ja, ik wilde in die tijd al per se profvoetballer worden. Ik heb na drie jaar Leonidas daarom bewust gekozen voor de amateurs van Feyenoord. Zij speelde met de jeugd in de eerste divisie. Ik hoopte dat ik zou opvallen.’’ Dat lukte ook. Hij werd gescout door FC Dordrecht. ,,Mede dankzij een tip Patrick Woerst, oud jeugdtrainer van FC Dordrecht en een buurtgenoot.’’

Bij FC Dordrecht kreeg Amevor in de A-junioren te maken met Ruud Heus. ,,Hij heeft me écht veel beter gemaakt. En harder. Het was wel jammer dat FC Dordrecht vorig seizoen geen belofte-elftal had. A1 speelde op een laag niveau. We zijn wel met overmacht kampioen geworden. Dit jaar was de overgang naar de beloften groot. Zeker in het begin.’’

In de legendarische wedstrijd op het Kasteel tegen Sparta stond Amevor na een half uur plotseling binnen de lijnen in het eerste. ,,Door een blessure van Bart van Muijen. Ik was eerste wel zenuwachtig, maar daarna zat ik helemaal in de wedstrijd. Nee, het was geen teleurstelling dat ik tegen FC Almere City weer op de bank zat. Ik kom pas kijken. Ik heb er geen moeite mee om straks weer bij de beloften mee te doen. Ik heb nog een voetballeven voor me. Nu geniet ik van elke minuut die ik speel. Ik wil slagen en daar heb ik alles voor over.’’