DORDRECHT. Sportvrouw Bianca de Bruijn verdient een diepe buiging. Net hersteld van een longontsteking en met de ziekte van Pfeiffer onder de leden won de 27-jarige zwemster uit Dordrecht zaterdag de IJsselmeer-oversteek van Stavoren naar Medemblik en veroverde door die prestatie de Nederlandse titel open marathonzwemmen.

© JAN VOLWERK

In 2009 schreef Bianca de Bruijn, lid van de Zwijndrechtse zwemvereniging De Devel, de moordende 25 kilometer lange zwemtocht over het IJsselmeer op haar naam. Toen en ook nu bleef zij niet alleen haar vrouwelijke opponenten, maar ook alle mannelijke deelnemers de baas. ,,In 2009 had ik niet verwacht dat ik zou winnen, maar een zege behoorde tot de mogelijkheden. Nu had ik, en niemand in mijn directe omgeving, met een titel rekening gehouden,’’ begint De Bruijn haar bizarre succesverhaal. ,,Ik ging vooraf om de overkant te halen. Ik had nogal gekwakkeld met mijn gezondheid. In mei voelde ik me al niet zo lekker. Ik heb toen bloed laten prikken. In juni bleek ik een longontsteking en hoorde ik dat ik een lichte vorm van de ziekte van Pfeiffer had. Of het medisch verantwoord was dat ik mee heb gedaan? Van die Pfeiffer heb ik niet zo gek veel last en voor die longontsteking heb ik een antibioticakuurtje geslikt.’’

De Bruijn haalde niet alleen de overkant, ze werd in Medemblik ook als eerste aan de wal geholpen en was al gedoucht toen dertien minuten later de nummer twee over de finish haalde. ,,Ik had vooraf vooral ook een slecht gevoel omdat het water zo koud was, zeventien graden. Ik heb het de laatste maanden normaal al koud, waarschijnlijk omdat ik niet helemaal fit ben. Maar het was genieten. Zeker in de eerste tweeënhalf uur.’’

Het was zaterdag de vijfde keer dat De Bruijn aan de start in Stavoren verscheen en dus de tweede keer als snelste in Medemblik was. ,,Dit keer net onder de vijf uur. ,,In 2005 was de eerste keer. Ik wilde wel al eerder meedoen, maar Edith van Dijk, mijn oude trainingsmaatje en Nederlands succesvolste openwaterzwemster ooit, heeft mij verteld dat ik zo’n tocht nooit voor mijn twintigste jaar moest onder nemen.’’

De andere dag had De Bruijn wel even moeite met opstaan. ,,Maar ik heb op zondag zelfs nog meegedaan aan een wedstrijd.’’

De Bruijn in het verleden ook lid van onder meer MNC, De Kempvis het Het IJ heeft op het gebied van lange-afstandszwemmen ontelbare prijzen binnen gesleept. ,,Als ik de honderden bekers boven moet afstoffen ben ik drie dagen bezig.’’ Een internationale doorbraak bleef echter uit. ,,Omdat ik in 2002, ik was pas zeventien jaar, bij de start van mijn eerste Europese titelstrijd bij de start mijn schouder uit de kom ging. In Nederland kon ik het daarna allemaal nog wel bijbenen, maar de internationale top was voor altijd te ver weg.’’

Bij wedstrijden al die over het IJsselmeer ondervindt De Bruijn nog veel hinder van die oude breuk. ,,Na acht kilometer komt de pijn. De laatste drie kilometer zijn voor mij altijd een hel. Dan ben ik ook niet te genieten. Ik gooi er dan meestal wel een paar krachttermen uit.’’

Het zwemmen wil De Bruijn voorlopig niet opgeven. Maar misschien heeft zij wel haar laatste oversteek over het IJsselmeer gemaakt. ,,Ik ben net afgestudeerd op het terrein van personeel en organisatie en nu werkzoekende. Het is afhankelijk van mijn nieuwe baan hoe vaak ik nog kan trainen. Ik hoop dat er een combinatie mogelijk is. En ik heb ook nog één grote droom. Het Kanaal overzwemmen. Ruim tien kilometer meer dan de IJsselmeermarathon. Dat organiseren kost echter vijfduizend euro en daar heb ik nog geen sponsor voor.’’

Bij De Devel houdt Bianca de Bruijn zich inmiddels ook bezig met het opleiden van jonge talenten. ,,Nee, een opvolger heb ik nog niet ontdekt, maar ik hoop zelf nog jaren lekker van het open water te genieten.’’