Een andere toekomst: DFC-spits Marvin Hooplot wil het leven van mensen verbeteren

DORDRECHT . De 2.03 meter lange Marvin Hooplot is in de spits van DFC is een bijzondere verschijning. Een groeispurt in zijn jeugd was destijds het einde van een avontuur bij Excelsior. De sympathieke 22-jarige geboren en getogen Dordtenaar heeft zijn pijlen als student lifestyle informatics allang gericht op een andere toekomst. Ofwel de toekomst van ons dagelijks leven.

© JAN VOLWERK

Mavin Hooplot is nog altijd een uitzonderlijk voetbaltalent. ,,Ik krijg wel eens te horen dat ik met voetballen nog stappen omhoog kan maken. Maar écht, ik hou me daar totaal niet mee bezig. Op vijf jaar Excelsior na voetbal ik mijn hele leven bij DFC. Ik voetbal daar met mijn vrienden en ik heb het naar mijn zin. Het was trouwens de bedoeling om met DFC nog een stap omhoog te maken. We hebben de kwaliteit om de eerste klasse te halen, zijn ook écht een ploeg, maar het komt er dit seizoen nog niet uit. En als er club uit de hoofdklasse belt? Dan moet het in de buurt zijn van Amsterdam. Doordeweeks woon ik daar op kamers. Ik kom nu twee keer per week met de trein naar Dordrecht om te trainen. Meer is niet haalbaar. Mijn studie komt sowieso op de eerste plaats.’’

Marvin Hooplot is een kind van een Surinaamse vader en een Nederlandse moeder en groeide op in de straten van Dordrecht. ,,Mijn vader heeft in Nederland onder meer nog bij Wieldrecht gevoetbald. Ik was als kind al gek van voetbal, maar heb ook een aantal jaar serieus aan turnen gedaan. Bij SSS in Sliedrecht. Daarnaast voetbalde ik bij DFC. Met turnen met ik op een goede dag gewoon gestopt. Ik wilde waarschijnlijk niet langer in zo’n apenpakje rondlopen.’’

Na een open dag bij Feyenoord was Hooplot welkom bij Excelsior. Ik heb daar drie jaar in de D1 gevoetbald en twee jaar in C1. Samen met jongens als Daan Bovenberg en stadgenoot Illias Hadat. Na vijf jaar moest ik weg. Ik was in het laatste jaar te vaak geblesseerd als gevolg van een enorme groeispurt. Ik had vooral last van mijn kniegewrichten. Ik ben direct teruggegaan naar DFC, waar ik via A1, het tweede in DFC 1 ben terechtgekomen. Begonnen in de vierde klasse. In de promotie naar de derde klasse heb ik nog een aandeel gehad in de vorm van een aantal treffers.’’

Nu pendelt Hooplot met de trein tussen Amsterdam en Dordrecht. ,,Ik studeer lifestyle informatics aan de vrije universiteit. De studie gaat simpel gezegd over het ondersteunen van mensen in hun manier van leven. Het doel is om met allerlei kennis en informatie het leven van mensen prettiger, veiliger, gezonder, kortom beter te maken. Met het vormgeven of programmeren van allerlei applicaties. Zo heb ik een app ontwikkeld waarmee je elke dag aan de hand van allerlei aanbiedingen in een supermarkt de goedkoopste maaltijd kan bereiden.’’

Hooplot is inmiddels wel uitgegroeid. In zijn paspoort staat dat hij 2.03 meter lang is, maar met zijn opvallende haardos komt daar nog wel ruim tien centimeter bij. De ideale lengte voor een basketballer. ,,Ik ben wel een blauwe maandag lid geweest van Rowic om te kijken of die sport iets voor mij was. Niet dus. Ik ben afgeknapt op de saaie trainingen. Dat is herhalen, herhalen en nog een herhalen.’’

Hooplot heeft niet echt een verklaring dat DFC dit seizoen geen rol van betekenis speelt in 2F. ,,We presteren te wisselvallig. Nee, geen idee. We willen wel, zijn als groep ook zo close dat we openlijk kritiek op elkaar kunnen uiten, maar wat we kunnen brengen, doen we niet. Misschien zijn we in het veld wel te veel met winnen of verliezen bezig. Dat geeft druk. We moeten simpelweg onze taken uitvoeren,’’ aldus Hooplot  die het best jammer vindt dat trainer Paul Koster vertrekt. ,,Waar een nieuwe trainer aan moet voldoen? Deze groep heeft af en toe een schop onder zijn kont nodig.’’