Laatbloeier bij Lions: Carlo Mijnders maakte overuren om ijshockeydroom waar te maken

DORDRECHT . Op het moment dat Carlo Mijnders (28) veertien jaar geleden lid werd van de ijshockeyschool in Dordrecht, werd hem direct verteld dat hij te oud was om ooit competitie-ijshockey te kunnen spelen. Mijnders werd verliefd op het spelletje, maakte overuren en speelt nu al jarenlang ijshockey met Dordrecht Lions in de top van de eerste divisie.

© JAN VOLWERK

Dordrecht Lions leed vorige week in de eerste halve finalewedstrijd van  de play-offs in de eerste divisie een zure 3-2 nederlaag in en tegen Den Haag. ,,Na een 0-2 voorsprong en in overtime,’’ weet Dordtenaar Carlo Mijnders. Vanavond krijgen de Dordtse leeuwen in de eigen ijshal de kans op revanche. ,,Dat potje halen we zeker uit,’’ klinkt Mijnders strijdlustig. ,,Het mooie is dat de beslissende wedstrijd morgen ook in Dordrecht wordt afgewerkt omdat Den Haag geen ijstijd heeft. Wij willen de finale halen waarin we of Den Bosch of Eindhoven treffen. We barsten van het zelfvertrouwen, ook door en succesvolle eindsprint in der reguliere competitie met knappe overwinningen op Den Bosch en Groningen. We zijn er in elk geval klaar voor.’’

Het duurde even voor Carlo Mijnders erachter kwam welke sport nu zijn ding was. ,,Ik heb in mijn jonge jaren op judo, honkbal en korfbal gezeten. Na een half jaartje had ik het al wel gezien en ging ik iop zoek naar een alternatief. Tot een vriendje mij mee naar het ijshockey nam. Hij was daar keeper. Dat leek me wel wat. Ik was veertien jaar toen ik lid werd van de ijshockeyschool van Dordrecht Lions. Ik moest echter alles nog leren. Ik kon geen bochtjes maken, ik kon niet remmen, helemaal niets. Ik kreeg direct te horen dat het ijshockey op competitieniveau er voor mij niet meer in zou zitten.’’

Carlo Mijnders was al snel verslaafd aan het spelletje en besloot heel veel extra energie in zij nieuwe passie te steken. ,,Elk vrij uurtje ging ik naar de baan om te schaatsen.’’ Een jaar later sloot Minders aan bij de jeugdrecreatiegroep en kwam vervolgens bij de C-junioren terecht. ,,Ik bleek echter al te oud om mee te mogen doen aan de competitie en werd weer teruggezet naar de recreanten. Ik heb de moed niet opgegeven, ben extra blijven trainen en mocht het een half jaar later bij de B-junioren proberen. Mijn eerste doel, het halen van competitie-ijshockey was bereikt.’’

Twee jaar later mocht Carlo bij het eerste meetrainen en kreeg uiteindelijk zijn kans. ,,Ik stond in die tijd buiten de trainingen vier dagen extra op de ijsbaan om nog beter te worden. Ik wilde het eerste halen en daar ook blijven. En dat is gelukt.’’

Later zou ook zijn broer Inge bewijzen dat ook als je op latere leeftijd met ijshockeyen begint, de Nederlandse subtop nog kan halen. Carlo Mijnders: ,,Ook hij speelt nu al vier seizoenen in het eerste van Dordrecht Lions. Te gek om in één ploeg samen met je broer te spelen. Alleen wel een risico als hij bij een knokpartij op het ijs is betrokken. Dan kan ik er ook wel eens direct tussenspringen en tegen een straf oplopen. We hebben nog twee Dordtse broers in ons team: Kevin en Mitchel Riedijk. Een compleet Dordts kwartet dus.’’

Mijnders heeft inmiddels een gezin en een drukke baan, maar kan het ijshockey nog niet missen. ,,Het is soms zwaar. We trainen drie keer op het ijs en twee keer in de sportschool, maar ik hoop nog een paar jaar mee te gaan,’’ aldus Mijnders die momenteel last heeft van een slijmbeursontsteking. ,,Vanavond ben ik er bij hoor, zeker weten.’’