DORDRECHT . Nuru Pardie, de 35-jarige kampioen van Chana, krijgt van de Dordtse Renners Club (DRC) De Mol de kans om gedurende een kleine drie maanden stage te lopen. ,,In de eerste week heeft hij al veel vrienden gemaakt,’’ zegt  zijn begeleider en teammanager van De Mol, Raijmond van der Vlies. ,,En heeft hij al laten zien wat hij in huis heeft. En dat is best veel.’’

© JAN VOLWERK

Nuru Pardie is nog even zoek. ,,Hij moet ergens op het parcours rijden,’’ zegt Raijmond van der Vlies. ,,Hij is aan het trainen met de jeugd. We hadden een rustavond gepland voor hem. Hij is nog maar een paar dagen in Nederland. Maar die jongen is niet te stuiten. Is berensterk en wil elke dag op de fiets zitten om te leren en om beter te worden.’’ Vijf minuten duikt de Afrikaan op. Met een enorme brede alleszeggende glimlach op zijn gezicht. ,,Fantastisch om hier te zijn. Het zal mij helpen om één van de belangrijkste Afrikaanse wielerklassiekers de Tour du Faso te winnen,’’ zijn de eerste woorden die hij niet zonder zelfvertrouwen uitspreekt en zonder arrogant over te komen.

Hoe komt een fietsende Chanees op de trainingsbaan van De Mol terecht. Van der Vlies: ,,Veel elite/belofterenners van onze vereniging rijden wedstrijden in het buitenland. Op de gekste plekken in de wereld. In bijvoorbeeld  Azerbeidjan of op het Caribische eiland Martinique. Zo heeft  onze David van Eerd wel eens meegedaan aan de ronde van Burkino Faso, ofwel de West-Afrikaanse klassieker Tour du Faso. Hij heeft Pardie  ontmoet en zij zijn bevriend geraakt. Nuru Pardie vertelde hem ook dat hij naar Europa wilde om daar beter te worden. Daar hangt natuurlijk een kostenplaatje aan vast. Gelukkig voor hem woont Paul Verhaak, directeur van zeg maar Campina Afrika net als Pardie in Accra. Verhaak is wielergek en wil het Chanese wielrennen op de kaart zetten. Hij wilde de stage van Nuru Pardie, tenslotte de kampioen van Chana, wel mogelijk maken.’’

Normaal gesproken heeft Van der Vlies thuis op het Statenplein een bed over voor buitenlandse stagiaires. ,,Die plek was echter al vergeven. ,,Onze Australische vriend Ian Peter Richards is na de stage van vorig jaar opnieuw onze gast. Pardie slaapt derhalve in het Budget-hotel, tegenover onze wielerbaan.’’

Nuru Pardie, getrouwd en vader van twee kinderen, is een laatbloeier. Stapte pas op zijn 28^ste jaar op de fiets, maar heeft zich inmiddels ontwikkeld tot een allround renner die uit de voeten kan in de bergen, op vlakke stukken en in de sprint. ,,Ik was als kind gek van fietsen, maar nog meer van paarden. Ik heb eerst jarenlang geprobeerd om geld te verdienen in het paardenracen. Als jockey. Daarnaast verdiende ik geld als fietsenmaker. Ik heb uiteindelijk zelf mijn eigen fiets gebouwd. Eerst onderdelen sparen. Een paar wielen, een frame enzovoort. Ik ben daarna ook wat gaan fietsen. Ik kreeg steeds meer een afkeer van de paardenwereld waar het niet altijd eerlijk aan toe gaat. Fietsen wel. Dan moet het lichaam het doen.’’

Pardie bleek een talent. ,,Door een tip van een kleine jongen ben ik uiteindelijk wedstrijden gaan rijden.’’ En niet zonder succes. Pardie werd al eens in een sterk internationaal deelnemersveld negende in de Tour du Faso en derde in de ronde van Togo. Maar hij wil meer. ,,Als ik de Tour du Faso win, scoren we voldoende punten om aan een WK of zelfs aan de Spelen mee te doen. Dat is uiteraard mijn ultieme droom. Het Chanese wielrennen is in ontwikkeling, maar we komen er aan. Of ik al te oud ben. Onzin. Ik kan de komende jaren alleen nog maar sterker worden.’’

Zijn stage moet daarbij helpen. ,,Dat zal wel lukken. Ik ben hier op een geweldige manier opgevangen en voel mij ondanks dat ik mijn gezin drie maanden moet missen vanaf dag één thuis. Met dank aan Raijmond van der Vlies. Geweldig wat hij allemaal doet voor mij. En met dank aan Paul Verhaak die  financieel alles heeft mogelijk heeft gemaakt. Ik zal er alles aan doen om hen niet teleur te stellen.’’ Van der Vlies is daar niet bang voor. Hij is op vrijdag aangekomen, maar zat zaterdag al op de fiets. Dinsdagavond deed hij al mee aan een clubwedstrijd over circa 80 kilometer. Zonder moeite reed hij de hele wedstrijd vooraan mee. We zijn toch voorzichtig met hem. Hij moet vooral eerst goed leren sturen. In Afrika is hij gewend dat hij honderd kilometer rechtdoor kan rijden en dat er dan een keer een bochtje komt. In Nederland is dat anders. Zaterdag staat de ronde van de Alblasserwaard op het programma. Dan laten wij hem in een auto meerijden om sfeer te proeven. Maandag (dat was tweede pinksterdag) rijdt hij wel mee in de strijd om het districtskampioenschap van Zuid-Holland in Hardinxveld-Giessendam. Een polderrondje. Een test ook om te kijken hoe hij zich verweert tegen de beste elite- en belofterijders. Maar in zijn stage zal hij ook zeker in een aantal klassiekers van start gaan en ook in België rijden.’’

,,Ik voel me sterk,’’ zegt Pardie zelf. De eerste wedstrijd op de club kon ik fluitend uitrijden. Een wedstrijd van 80 kilometer lach ik om. Conditioneel ben ik sterk. Ik moet nog wel leren om tijdens de koers slimmer te rijden. Ja, Nederland is vlak. In Chana kom je bijna elke 25 kilometer wel een berg tegen. Maar ik kan ook op het vlakke gedeelte prima uit de voeten.’’

Van der Vlies vindt Pardie ook niet te oud. ,,Onzin. Pardie is sowieso een sportman en is een groot talent. En de meeste renners zijn boven de dertig op hun best. Neem Court Cameron, is ook pas op latere leeftijd gaan fietsen en reed als amateur bij ons in zijn eerste wedstrijd met de elite/belofterenners prima mee.’’

Op de foto met Mark Cavendish

Raijmond van der Vlies is tevreden over de ontwikkeling van zijn pupil Nuru Pardie. ,,Hij doet het niet onaardig. Prijzen pakken zit er nog niet in. Dan zou hij hier een jaar moeten blijven, maar hij heeft zich snel aangepast. Op de club kan hij goed meekomen, is gewend aan de hoge snelheden en in de wedstrijden doet hij het goed. In het districtskampioenschap van Zuid-Holland bijvoorbeeld werd hij wel op twee ronden gereden, maar hij reed de wedstrijd uit. De ronde van Papendrecht was voro hem een drama. Maar dat heeft alles te maken met het bochtige stratencircuit. Dat is die jongen niet gewend. Vorige week heeft hij in België meegedaan aan een zeer sterk bezette internationale wedstrijd. Met zelfs mensen van Quick Step aan de start. Dertig kilometer bleef hij bij. Toen had hij de pech dat er een paar spaken uit zijn wiel werden gereden. Hij was overigens niet de eerste renner die gelost werd.’’ Afgelopen vrijdag bracht van der Vlies en Pardie een bezoekje aan de ZLM-Tour in Limburg. ,,Daar is hij met Mark Cavendish op de foto gegaan. Hij vond het helemaal geweldig.’’ Last van heimwee heeft Pardie nog niet. ,,Hij blijft enorm gretig en zal straks in Afrika zeker baat hebben van zijn stage bij ons.’’