HEESWIJK-DINTHER . Hij houdt nog een slag om de arm, hoopt nog op een aanbieding uit het  profvoetbalwereldje, maar als die niet komt, voetbalt de 35-jarige Theo Lucius komend seizoen voor zaterdageersteklasser Sliedrecht. ,,Ik heb een vriend van mij, Ruud de Gruijter, tevens sponsor van vv Sliedrecht, beloofd dat ik het eerste jaar na mijn profloopbaan bij zijn club ga voetballen.’’

© JAN VOLWERK

Theo Lucius was al op weg naar zijn vaste stek aan visvijver De Vossekuil in St Oedenrode als zijn hulp wordt gevraagd om een in het zand verzakte auto los te trekken. De uiterst sociale ex-international en oud-prof van onder meer PSV en Feyenoord komt direct in actie. Tien minuten later werpt hij zijn hengel alsnog in het water. Helemaal in zijn element. ,,Ik heb buiten het voetballen inderdaad nog een verslavende passie: vissen. Dat komt door mijn vader. Ook een voetballer en een visser. Waarom vissen zo mooi is? Door de rust en het spelelement. Ik doe vaak ook mee aan viswedstrijden in België.’’

De Vossekuil, een plas water van ongeveer twee hectare groot, heeft Lucius een paar jaar geleden zelf aangekocht. ,,We hebben een groot aantal steigers langs het water gebouwd en vis uitgezet en een stichting in het leven geroepen. Particulieren kunnen daar nu tegen betaling vissen. De opbrengst gaat naar de stichting die zich inzet voor kinderen met een verstandelijke beperking. Die kinderen zelf mogen ook regelmatig meevissen. Geweldig vinden ze dat.’’

Het voetballen heeft echter het  leven van Lucius grotendeels beheerst. Vanaf het moment hij op veertienjarige leeftijd door BVV in Den Bosch, de toenmalige jeugdopleiding van FC Den Bosch, bij vv Heeswijk werd weggeplukt. Tot eind vorig seizoen toen hij zijn seizoen op amateurbasis bij het in Jupiler League uitkomende bij FC Eindhoven afsloot. ,,Als het aan mij ligt, blijf ik nog even profvoetballer. Ik ben topfit en kan voor mijn gevoel nog mee op eredivisieniveau. Alleen clubs zijn huiverig vanwege mijn leeftijd. Momenteel loopt er nog niets, maar in de regel wachten clubs tot juli om hun selectie eventueel nog aan te vullen. Komt er niets, voetbal ik komend seizoen bij Sliedrecht en ga ik de trainersdiploma’s UEFA B en UEFA A halen. Nee, ik weet écht nog niet of ik later trainer wil worden, maar het kan geen kwaad om die papieren alvast hebben. Ik heb in het verleden teams getraind. Het afgelopen seizoen trainde ik nog de dames van WHV Loosbroek. Dat had ik tijdens een borreluurtje met vrienden beloofd en wat ik beloof, doe ik ook.’’

Het contact tussen vv Sliedrecht en Theo Lucius is niet gelegd door de nieuwe trainer van de ambitieuze club uit het ‘baggerdorp’, John de Wolf. ,,Door mijn vriend Ruud de Gruijter bestaat er al langer een band tussen die club en mij. Dat John de Wolf daar trainer wordt is alleen maar een prettige bijkomstigheid.’’

Lucius kijkt terecht met trots terug op zijn professionele voetballeven. ,,Ik was geen Messi. Ik heb er altijd heel hard voor moeten knokken en er echt alles voor moeten laten om de top van het Nederlandse profvoetbal te halen. Ik ben vooral trots op mijn drie interlands onder Marco van Basten. Maar ook het bereiken van de halve finale van de Champions League met PSV was een hoogtepunt. Ik had graag nog een avontuur in het buitenland willen meemaken, maar ik had de pech dat ik in 2010, in dienst van FC Groningen, mijn been brak. Ik ben daar volledig van hersteld, maar clubs staan dan niet meer te springen, zeker niet bij een dertigplusser,’’ aldus Lucius die op een paar jaar Eindhoven na zijn hele leven in Heeswijk woont. Nu samen met zijn vriendin en twee dochters van tien en zeven jaar. ,,Nee, zij voetballen niet, maar zitten op korfbal. Die genen hebben ze van mijn moeder die tot voor kort bij Altior op topklasseniveau korfbalde.’’